Dobiega końca projekt IP UAM w Tell Arbid w Syrii
Dodane przez emes dnia 01 sierpień 2010 01:46:54

Archeolodzy z Poznania zakończyli ostatni sezon wykopaliskowy w Tell Arbid w Syrii, będący częścią realizacji trzyletniego programu badań pozostałości budowli z okresu postakadyjskiego (z końca III tysiąclecia p.n.e.). >>>


Treść rozszerzona

Archeolodzy z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zakończyli trzeci i ostatni sezon wykopaliskowy w Tell Arbid w Syrii, będący częścią realizacji projektu badawczego prof. Rafała Kolińskiego "Upadek, regres czy rozwój. Sytuacja osadnicza i kulturowa w syryjskiej Dżezirze u schyłku wczesnego okresu epoki brązu".

W Tell Arbid od 1996 r. w ramach Polsko-Syryjskiej Misji Archeologicznej (Polish-Syrian Archaeological Expedition to Tell Arbid) pracują archeolodzy z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego oraz Direction Genérale des Antiquities et Musées of the Syrian Arab Republic. Od wiosny 2008 roku samodzielnie w ramach własnego programu na tym stanowisku prace prowadzą badacze z Instytutu Prahistorii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Projekt badawczy prof. Rafała Kolińskiego "Upadek, regres czy rozwój. Sytuacja osadnicza i kulturowa w syryjskiej Dżezirze u schyłku wczesnego okresu epoki brązu" ma na celu poznanie zmian kulturowych zachodzących na terenie północnej Mezopotamii w okresie postakadyjskim (ok. 2150-2000 lat p.n.e.). Zdaniem części badaczy w końcu III tysiąclecia p.n.e. w północnej Mezopotamii nastąpił kryzys cywilizacyjny spowodowany gwałtownym pogorszeniem warunków rolniczych na skutek zmian klimatyczno-środowiskowych - wszystkie stanowiska w regionie zostały opuszczone a ludność wyemigrowała na południe. Najnowsze odkrycia (m.in. w Tell Arbid) rzucają nowe światło na ten etap historii: osadnictwo nie zanikło, niektóre ośrodki miejskie (np. Nagar i Urkisz) pełniły nadal funkcję lokalnych "stolic".

Stanowisko ma charakter tellu - wzgórza kryjącego ruiny miasta, obejmuje tell główny z tzw. "Cytadelą" i "Dolnym miastem" i otaczające je mniejsze telle, zajmuje powierzchnię ok. 25 ha. Znajdowane pozostałości osadnictwa datowane są głównie na okres od III do I tysiąclecia p.n.e. Okres świetności przypada na pierwszą połowę III tysiąclecia p.n.e. - miasto liczyło prawdopodobnie pomiędzy 2 a 4 tys. mieszkańców, posiadało gęstą sieć typowo miejskiej zabudowy z wąskimi uliczkami, świątynie i "ratusz". Później zasięg i gęstość osadnictwa stopniowo malały, aż na przełomie er stanowisko opustoszało. Nie jest znana starożytna nazwa miasta, obecna - Arbid oznacza po arabsku "czarny wąż".

Do badań autor projektu wybrał część stanowiska leżącą po wschodniej stronie głównego tellu, gdzie wcześniej odkryte zostały dobrze zachowane pozostałości budowli z okresu postakadyjskiego.

"Trzy sezony badań przyniosły bogate znaleziska i pozwoliły wyjaśnić szereg problemów dotyczących historii i rozwoju kultur regionu u schyłku III i na początku II tys. p.n.e." - uważa prof. Koliński. "Na niektóre pytania nie znaleźliśmy jednak jeszcze odpowiedzi, a w miejsce starych pojawiły się nowe. Dlatego chciałbym tu dalej kopać" - dodaje.

Część zespołu badawczego z prof. Kolińskim pozostaje w Syrii do połowy sierpnia. Wykonują dokumentację naukową i opracowują zabytki odkryte w ciągu ostatnich trzech lat.

Na podstawie: PAP - Nauka w Polsce