Ślęża: relikty średniowiecznych budynków mieszkalnych na stokach Gozdnicy w Masywie Ślęży
Dodane przez emes dnia 22 listopad 2012 11:47:27
Ślęża (widok z Wieżycy). Fot. Wikimedia Commons, autor: Adam Dziura, lic. CC BY-SA 3.0. Relikty kamienno-ziemnych konstrukcji i otaczający je wał odkryli archeolodzy z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego w rejonie Góry Gozdnicy w Masywie Ślęży. "Wstępne badania powierzchniowe i wykopaliskowe wykazały, że jest to pierwsze skupisko budynków o charakterze mieszkalnym, nie licząc grodu w Będkowicach, znalezione w rejonie Masywu Ślęży" - wyjaśnia Patryk Chudzik z IA UWr. Pośród budynków znaleziono podkowę, której wiek archeolodzy szacują na przełom XIV i XV stulecia. Osada mogła powstać na przełomie XII i XIII wieku, ale z tego okresu nie zachowały się żadne ślady. >>>
Treść rozszerzona

Archeolodzy odkryli w Masywie Ślęży nieznane budowle

Relikty kamienno-ziemnych konstrukcji i otaczający je wał odkryli archeolodzy z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego (UWr) w rejonie Góry Gozdnicy w Masywie Ślęży.

Ślęża (widok z Wieżycy). Fot. Wikimedia Commons, autor: Adam Dziura, lic. CC BY-SA 3.0.
Ślęża (widok z Wieżycy). Fot. Wikimedia Commons, autor: Adam Dziura, lic. CC BY-SA 3.0.

"Wstępne badania powierzchniowe i wykopaliskowe wykazały, że jest to pierwsze skupisko budynków o charakterze mieszkalnym - nie licząc grodu w Będkowicach, znalezione w rejonie Masywu Ślęży" - wyjaśnia Patryk Chudzik z IA UWr, który na konstrukcje natknął się 4 lata temu.

Domostwa wzniesiono na fundamencie kamienno-ziemnym. Jeden z kilku przebadanych mierzył 9,5 m na 8,4 m. Szacowana powierzchnia użytkowa wynosiła, zdaniem badaczy, nieco ponad 50 m kw. Badania wykopaliskowe pozwoliły określić sposób wznoszenia jego ścian. Składały się one z dwóch rzędów usypisk kamienno-ziemnych, w dolnej partii wzmocnionych niewypaloną gliną. Między usypiskami oraz w wewnętrznej części domu wbito słupy o średnicy 15 cm.

Domniemaną osadę otaczał mur lub wał, który do dziś zachował się maksymalnie do wysokości prawie 1 m. Archeolodzy przypuszczają, że do wnętrza osady wiodła od strony południowej drewniana brama, gdyż w tym miejscu stok jest najłagodniejszy i nie zachowały się tam relikty umocnień.

Pośród budynków znaleziono podkowę, której wiek archeolodzy szacują na przełom XIV i XV stulecia. Osada mogła powstać na przełomie XII i XIII wieku, ale z tego okresu nie zachowały się żadne ślady.

Niedźwiedź - jeden z kilku posągów kultowych pod szczytem Ślęży. Fot. Wikimedia Commons, autor: Ratomir Wilkowski, lic. CC BY-3.0.
Niedźwiedź - jeden z kilku posągów kultowych pod szczytem Ślęży.
Fot. Wikimedia Commons, autor: Ratomir Wilkowski, lic. CC BY-3.0.

Niektórzy badacze sugerują, iż jest to być może osada, w której przez bardzo krótki okres bytowali mieszczanie wrocławsko-świdniccy, którzy zebrali armię, w celu ataku na Husytów, którzy stacjonowali w zamku na szczycie Ślęży i rabowali okoliczne wsie i osady.

Badania powierzchniowe i wykopaliskowe wykonano w 2008-2009 roku, dzięki finansowaniu Rady Kół Naukowych Uniwersytetu. W pracach uczestniczyli studenci Instytutu Archeologii oraz student Instytutu Geografii Uniwersytetu Wrocławskiego, pod merytorycznym nadzorem prof. UWr dr. hab. Artura Błażejewskiego.

Szczegółowe wyniki dotychczasowych badań ukażą się w periodyku "Śląskie Sprawozdania Archeologiczne" nr 55 w 2013 roku.

Źródło: PAP - Nauka w Polsce